Heb de jeugd lief
de bloemen in het veld
de bijen dansend op de heide
sla minachting in de boeien
laat de jeugd toch eerlijk bloeien
onze renaissance gaat door
dansend in ons diepe spoor
ruwe bolster, heerlijk blanke pit
daar waar zoveel schoons in zit
leg bij hen uw oor te luister
spreek fatsoenlijk, liever.. fluister
geef hen telkens weer dat voetstuk
waar geluk op kan gaan staan
en laat hen dan maar begaan
schenk aan hen het diep vertrouwen
die waarop we willen bouwen
en denk nooit dat kan ze niet
of dat ze het toch niet ziet
schenk hen reden, geen verdriet
en schenk haar een toekomstlied! M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem