Homo Faber Levi Poem by Madrason .

De infame dame staarde uit het raam
niet in mijn naam, niet in mijn naam
zag ze voorbij komen in treinen
de deportatie van Syriërs, Eritreeërs, Algerijnen
maar morgen als de oorlog komt dan hebben we ze nodig
ze hebben meer ervaring als ons
en zijn achter de oren niet van dons
ze wreef in haar gezicht, verschool zichtbaar
en wendde zich af van al dat gestaar
maar weigerde een vriendelijk gebaar
nu kamperen er voor haar huis het is niet pluis
gestrande vluchtelingen in tenten
en eten appels uit haar tuin de vuile krenten
de ironie kent zo haar sentimenten
en door de knie zal die Marie nooit vallen
ach Fabertje heb toch wat mededogen
hoort u de donder niet reeds nederknallen
oh nee het zijn de speelse natte ballen
van de kruistochtkindjes al in uw tuin
en overmorgen rest u dan alleen nog maar hun puin
en zelfs de koeien komen knuffelend al uit hun stallen
en wijzen hun hun plek onder de warme daken
dat moet de hardste boer tot in de kern raken;
De infame dame staarde uit het raam
niet in mijn naam, niet in mijn naam
zag ze voorbij komen in treinen
de deportatie van Syriërs, Eritreeërs, Algerijnen
maar morgen als de oorlog komt dan hebben we ze nodig
ze hebben meer ervaring als ons
en zijn achter de oren niet van dons
ze wreef in haar gezicht, verschool zichtbaar
en wendde zich af van al dat gestaar
maar weigerde een vriendelijk gebaar! M