Ik Houd Van Bonsaiboompjes Poem by Madrason .

Men vraagt me best vaak
waarom ik aan mensen geraak
mensen met een vlekje
mensen met een vreemde smaak
alsof ik hen zowaar verzamel
ik ben toch geen verzamelaar
‘ ja, maar ze hebben allen
wel zoveel problemen'
wil jij de eerste zijn
zonder probleem noch pijn
bij mij mag je jezelf doen
en soms zelfs doen alsof
dat geeft het leven stof
en is het vermiljoen
voor heel wat sterren
‘ ja, maar ze doen zo raar
en ook zo vaak zo zonderbaar'
nou, is dat niet zeer wonderbaar
men zou hen dan dankbaar
moeten wezen en niet vrezen
alsof het hamer op mijn
aambeeld slaat, verveelt
en op me in steeds praat
alsof een krasje in
een oud vertrouwde plaat
die je maar lekker draaien
........ laat,
alsof een krasje in
een oud vertrouwde plaat
die je maar lekker draaien
........ laat
je weet al hoe
.... dat verder gaat
voor iets bijzonders
in spagaat is het
werkelijk nooit te laat
hoor nu praat de plaat
en springt over het
krasje heen en zingt
zeer zonderling.....
over verwondering! . M

PS: Voor Opa Coray en Cornelis Verhoeven!