Twee blanke zielen rennend
in het naakte donkere woud
gekraak van hout, fladderende
geschrokken duivenkoppels
en een onopgemerkte passant
twee handen een, twee mensen een
in de schoot van Moeder Aarde
en pulseren doen de handen,
harten, voeten……...
-doet ook steeds verlangen-
want ze voelen intens elkanders waarde. M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem