IRRGARTEN Poem by Willem van Toorn

‘Als u hier wilt ontsnappen aan de dood,
gast, hoveling, denk dan voor u begint
aan de Griek Theseus, loop niet roekeloos
zo maar een pad in van het labyrint.

Wapen u met goed garen, vastgeknoopt
bij de ingang, wikkel het af en vind
de weg terug uit de kern, liefdes eiland.'

Wat was daar dan? Afgewaaid blad. Een bank
met leeuwepoten, zwart van vocht. Al lang
geen spoor meer van je lichte meisjeslach.

De terugweg. Echo's. Bij elk nieuw
kruispunt je tergend vluchten voor mij uit:
een voet, plooi van je rok over je knie,
flits van je waaiend haar, reddeloos weg.

Met spiegels doen ze het. Hoe komt dit web
van draden hier. En was dit wel mijn pad?
Irrgarten. Dooltuin. Wie jou zoekt wordt gek.