Karmozijnen Bladerbergen Poem by Madrason .

De leugens verdwijnen als compost
in de sinds lang geërodeerde bodem
de bladeren der waan men veegt ze aan
als hadden ze nooit werkelijk bestaan
ach moeder aarde heeft met ons nog mededogen
maar God kan al de tranen niet meer drogen
toch zijn we telkens weer, zo slaan de regens neer
- de pijn die ligt verbogen in de karmozijnen bergen -
ten onrechte uit diepste dal van al die last verlost! M