Aan het begin zat men steeds wulps klaar
en vaak ook zeer mooi en openbaar
maar op het einde kwijnde het verfijnde
en verdwenen ze, ….via de achterdeur
werd je buitengezet door een vrouw met haar
op haar broze tanden der botte willekeur. M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem