Waar komen we samen
in ons mens zijn
en in ons onbekwamen
het schaamteloze nooit genoeg
maar ook in tevredenheid
in alledaagse drukte
en in grootste ‘eenzaamheid'
we zijn onvolwassen kinderen
en weten nog niet hoe dat moet
dat ontmoeten op tijd
dat zachte licht dat op ons wacht
en ons gerust zal stellen
de stilte die ons niet
meer angstig maakt
die hand der herkenning
op je gespannen gezicht
de mond die teder fluistert
- dat hebben we gemeen -
"je bent Niet alleen! " M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem