Ik ken een dapper meisje
dat vroeg me magisch om haar hand
terwijl de eenzaamheid hier
mij verbrandt
smelt ook dat heerlijk ijsje
de vogels zingen met mee mee
als ik van huis vertrek
en als ik arriveer dan zingen ze nog meer
ach stumpert, loser, kleine drol
zo maakt men toch alhier geen lol
door maar te zitten kniezen
wat heb je te verliezen
schudt nu je oude huid maar af
en laat de zon naar binnen
klim uit je veilig duffe graf
en spring eens rond in dolle draf
verlies een keer je zinnen
zo dat je niet meer weet
wat of er was of er
nog te gebeuren staat! M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem