Magie.... Poem by Madrason .

De bruut en de ethicus het waren vrienden
de bruut duwde voort en de ethicus
raakte snel fijnzinnig besnaard gauw verstoord
de bruut nam het leven ruw zo het kwam
en de ethicus zinspeelde steeds weer op
de tijdigheid en het onvermijdelijke einde
alsof de bruut de nostalgie en de melancholie miste
zo miste de ethicus de platte noeste lust tot leven
ontleende de bruut wat fijnbesnaardheid aan zijn vriend
het leven heeft verrassingen voor ons in petto
als we maar blijven stilstaan soms
en heel, heel eventjes in de verwondering
ondergedompeld blijven. M