Mana Poem by Mary Skarpathiotaki

ΜΑΝΑ

Δίχως αντάλλαγμ' ένα,
η μάνα στέκει πλάϊ μας.
Η μάνα μας παρηγορεί,
στα δύσκολα συντρέχει!

Σαν μες τα μάτια
μας κοιτάει
- τα βυζαρούδια της -
πάντοτε παραστέκει.

Γι' αυτό την κράζουμε συχνά
γλυκά.."μανούλα μ'έλα! ".
Έχεις την πιο γλυκιά αγκαλιά!
Περήφανη κορμοστασιά..

Σαν ομιλεί
τρέμει ολάκερη
η γης.
Σαν θα γελάσει
Αχ, του ανέμου
σκόρπισαν τα άνθη!

Σαν την νυφούλα
λάμπει να,
πρόσωπο πάντα νέο
Με μάτια φωτεινά!

Η μάνα
είν' η Παναγιά!
Κείνη πονά
σαν μας γεννά.

Όλης της γης
Είν' ο ανθός!
Γι'αυτό της πρέπει ο σεβασμός! ..

® Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη