Morgen Toch Maar Niet Poem by Madrason .

Terwijl de lijster buiten zingt
de luiken zo naar boven dwingt
zingt onder stil een ander lied
het is het grote traanverdriet
de lofzang maakt het leven bang
het angstig zijn om heen te gaan
en moedig in het nu te staan
de kaarsjes op de taart gaan uit
en ieder jaar minder gefluit
de pneuma houdt zich naarstig in
en vraagt eenvoudig om meer zin
de geest steeds doffer in de fles
en steeds zij met hun levensles
maar als de lont is uitgeblust
het hart zo raast onuitgerust
wie zijn we dan van die magie
verbreken we de euthanasie
en spreken we 'een' mond voorbij
de enige die werk'lijk weet
wat of de moeite van het leed
de nieuwe dag ten aanschijn ziet
of liever morgen toch maar niet
of liever morgen toch maar niet.. M