Mary Skarpathiotaki

Gold Star - 18,647 Points (thessaloniki)

Nιώθω Παιδί - Poem by Mary Skarpathiotaki

Πως με κάνεις να νιώθω παιδί
του πόθου μου Ελπίδα μικρή
λουλούδι η καρδιά και θαρρείς
σαν να βρέχει εκτός εποχής! ..

Εγώ δεν κοιτώ πια τον καιρό
Τον θάνατο έχω γι'αδελφό
το φως πως τ'αγγίζω; Τυφλά!
Μιλώ με τρελλούς και πουλιά! ..

Στης πεταλούδας το πέταγμα
σε βρίσκω! Σε κάθε μια σκιά
στο βάθος των Ωκεανών,
πα' στο ύψος των Οροσειρών

Στις θάλασσες των στεναγμών
σε καλύβι ανθρώπων φτωχών
στους δρόμους ή στις αγορές
στα βράχια και στις εγκοπές!

Ως να μας πάρει ένα αγέρι
να πιαστούμε χέρι με χέρι
να μάθουμε το τί είναι ζωή;
Έλα να γίνουμε, αδερφοί! 


verse © Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη 

Topic(s) of this poem: verse


Comments about Nιώθω Παιδί by Mary Skarpathiotaki

  • Georgios Venetopoulos (7/22/2017 1:07:00 PM)

    It is a marvelous poem. Well done, Mary! (Report)Reply

    0 person liked.
    0 person did not like.
Read all 1 comments »

Langston Hughes

Dreams



Read this poem in other languages

This poem has not been translated into any other language yet.

I would like to translate this poem »

word flags


Poem Submitted: Wednesday, June 28, 2017



[Report Error]