Onder het nachtfilter
lig ik wakker
in winterslaap
de bloesems op mijn huid
schemergrijs, gelukkig
denk ik dat, kan ik nog iets
denken, meer zit er niet in
en de jeuk blijft me plagen
in mijn hoofd, daar
waar ik niet bij kan
Ik kan alleen wachten
tot het is opgelost
en ik weer zin heb
in taart, gelukkig
kan ik die zelf bakken
als ik energie heb
en mijn gedachten de woorden
weer vinden
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem