Er was eens een verwarde geit
ze heette zomaar Nietigheid
het was geen grapje, heus echt waar
ze was niet bang en ook niet dom
maar haar hoorns vroegen om
een vijlbeurt en wat onderhoud
dat geitje was wel erg stout
en had de winkel omgebouwd
en had de moestuin omgeploegd
men schoot haar dood als moordenaar
maar dat is zeker ook niet waar
ze had nog niemand pijn gedaan
maar viel alleen haar jeuk steeds aan,
ze had nog niemand pijn gedaan
maar viel alleen haar jeuk steeds aan
ach Nietigheid, jij lieve meid
nu ligt je daar vol waardigheid
gestorven om een nietig feit
ja alles om wat gekkiggeit! . M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem