Ik vroeg om wat wind
en de wind arriveerde
gespreid begon de Chintz
spontaan in schaduwranden
te dansen als in Jin
vol zilverbanden en azuur
mijn zware voeten veerden
alsof ze puur iets vereerden
op en het roodborstje zong
aan de rafelrand van dood
een dikke krekel sprong
zeer fluks en ongedwongen
om reden van tevreden vrede
of was het doodeenvoudig nood
en meer niet dan niets en nu! M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem