Oase Poem by Madrason .
Oase
Haar lach en haar grote blanke kijkers
deden mijn vulkaan heftig ontsporen
en om de roze kring stroomden……..
roomden waarvan velen reeds droomden
en schroomden zich niet
om langs de kussens van de harde rots
af, ach, het was een noodlanding
vol trots, tot kamikazes, diepste...
sprongen,
vlot, zacht, glad en warm
welhaast gewetenloos een poos
maar toch zeer ongedwongen
in die roos! M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem
Delivering Poems Around The World
Poems are the property of their respective owners. All information has been reproduced here for educational and informational purposes to benefit site visitors, and is provided at no charge...
8/29/2026 12:00:06 AM # rel_20260827T145718Z_a0f1bd3
