Ontwijkslim Poem by Madrason .

Men wil niet meer luisteren
ook niet naar een spiegel
of een klankbord
men draait het om in dom
en wordt ontwijkslim
men loopt een blokje om
je voelt je net slijk
, slijk der aarde
dat is wat negatie
met je doet
en met je eigenwaarde
jij was toch steeds de dijk
het toevluchtsoord
met oor en woord
dit wordt ondermijnd
zoals een mol die wroet
naar wormpjes
maar wordt gevoed
met lege waardes
en normpjes ……..
ach het wurmpje
Ik, dat kwijnt
verkleint…...
verdwijnt! M