Op Het Randje Van Het Teveel! Poem by Madrason .

Niet uitleggen maar gewoonweg zeggen
niet te veel woorden aan te snel verstoorden
kort van stof en vrolijk grondig kort en klein
en zeker niet teveel van inhoud of emotie zijn
rust en geduld ze smoren zo vaak in onschuld
pracht en onmacht smoren zonder mond en oren
- ging er hier ergens dan in die pan essentie verloren -
niemand had het door, niemand had het verwacht
en niemand had er een seconde over nagedacht! M