Opgedrongen Vervreemd Poem by Madrason .

Opgedrongen Vervreemd

De Zoeaven ze namen, ze gaven
ach wat een braven ze
zoemden zo-even voorbij aan mij
toen ik hardop riep en zei;
Redt me van de averij
ach zoemende warrige bij
narrig en zogenaamd blij
dwarrelt het christenbesef
aan mij steeds langszij
me verlatend in mijn leemte
als een opgedrongen vervreemde. M

Tuesday, March 10, 2020
Topic(s) of this poem: confusion
COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Madrason .

Madrason .

waalwijk netherlands
Close
Error Success