Pashokje Poem by Madrason .

Ik pas niet in het domme Algoritme
men heeft getracht een maat
voor me te vinden maar
zelfs de blinden
bleven tastend in het duister
in het niets en ook het donker
en de half-doven hoorden geen gefluister
zij vonden ook geen maat voor mij
zelfs twee paarden baarden
met al hun kracht, viscose,
- ik week niet eens een millimeter-
niets van hun trotse pracht.......
ze vielen uit vermoeidheid om.
Ook het Triniteitscollegium Superieur
kreeg geen vinger tussen de deur
kon niet eens de franje raden
van mijn aller eerste echte kleur
want mijn diepste ik van binnen
had al vroeg de grootste hekel
aan het allerkleinste teken
van die eerste schaduwranden
van de stomme Willekeur. M