Hij nagelt zich aan de kinderkoppen
op het Rode Plein aan balzak * vast
een ongenode gast in bontkraag**
van de plebs, een echte plaag***
men ziet hem er niet graag
onvoorbereid werkt de kracht der verlegenheid
en dan staat hij met dicht
-genaaide ****droge rode lippen
lippendienst ***** te bewijzen
voor p(utin) oesjes* *****opstand
wel bijdehand
maar zeer waar
en onvermijdbaar
als gebaar
een verhaal zo uit
Nietzsche *******
of Tsjechov
zo vlak voor Goelag-route
en in de dissidentengoot
‘t gerucht *******is groot
en zeker met bloot
men slaat het het liefst
het kopje in of half-dood! M
* Balzac; Droll stories, grappig maar zeker diep en tegen de volksgeest!
** Bont was het goud van de Stroganovs, begin van Ruslands Siberië rijkdom en elitevorming; "de ministers dragen warme kragen, terwijl het volk bont en blauw van de kou loopt te klagen".
***.Plaag; lees straf van God tegen de goddeloosheid. Luis in de pels van de Machthebbers.
**** Eufemisme, droge lippen, spreken niet maar dat doen ze ook niet dichtgenaaid, symboolwerking van ‘ik Zwijg openbaar en daardoor ben ik geen gevaar maar een gebaar! ' Lippendienst, hij spreekt zonder woorden voor de opstandsgroep Pussy Riot, hij komt impliciet voor hen op!
***** Analogie, Putin, Pushkin met woord Poesje erin, wie is er nu de ware prostituerende, protesterende, prostrerende.
****** Gerucht spreidt zich uit als een ware pest en is machtiger als de waarheid, zelfs van die van Totalitaire heersers, als ze te hard optreden laten ze juist hun zwakte zien, als ze het ridiculiseren wordt het volk argwanend, dus men geeft een lichte sanctie en benoemd het als kunst. Maar het doel van Pawlenski wordt zo door zijn Politiek propaganda kunstprogramma sneller bereikt dan de machthebbers lief is!
******* Nihilistische existentialisme of een Russisch feminien sprookje.
Naast Nietzsche kun je Hobbes, More, Machiavelli noemen in een adem.
Ik schreef een gedicht over processierupsen welke zeer goed in de Russische geest te plaatsen is. Want meneer Pawlenski past de ascese van het individu toe en kastijd zichzelf als subject tot staats symbool of ondergeschikt object welke een weg vind om binnen deze staat van zijn ten koste van zichzelf maar voor de vrijheid van de mens, om deze onderdrukte toestand met zichzelf als reclamebord er tegen telkens weer als onacceptabel neer te zetten. Hij is niet corrumpabel en bereid zijn lijf op te geven en als een Russische protaganist voor een sprookje van Tsjechow zoals bijvoorbeeld het sprookje de Vuurvogel (Poeh-niks)te gaan functioneren. Hij eigent zich zodoende een domein toe welke men hem door zijn daadkracht en publieke bekendheid inmiddels niet zomaar meer kan worden ontnomen. Zou de staat, lees politie, dit wel doen -zijn existentieel verworven rechten binnen deze impasse schenden- dan zou dit feit of die wandaad de staat veel meer schade kunnen toevoegen dan ooit eerder is vertoond/bereikt door een individu, met tracht hier het sujet, GI in de VS- te degraderen tot joker, flopkunstenaar of kleine burgercrimineel en hem hiermee te veroordelen of te isoleren binnen de staat en of buiten de publieke opinie. Vandaar deze man voor mij een held genoemd mag worden ook al vraagt hij hier niet om, een Russische Don Qui-Shote tegen wil en dank! M
Zie hieronder
Procession-caterpillar
The writings on the Oaks say S
like people going on a Sunday stroll
curly twisted and restless hearts
make way and dig dungeons for war
like a destructive prayer
they carry their woolly jackets
just so nice one wants to cuddle them all
but this procession is a strenuous call
don't follow them when people say so
just make a stand,
'at ease please', let them go
be an example, an ample, a wall
being yourself takes courage
don't fall for the flock lock
the world opens up
and lies will have no part
no more within your heart
like it just did before
nothing will be like that again
if now 'you' just break that chain
It takes a while but it oft only takes a smile
to change the world 'be' number One. M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem