Putten Uit Poem by Madrason .

Putten Uit

In mijn bodemloze
diepte
diste ik
schatten uit
het donkerst
schraagde hen naar
het witste licht
iets dat bestond
werd wederom
herboren
niets verloren van dat
wat aan het geschieden-is
uit Phoe niks
jas, as herboren
zal het bekoren
als nimmer te
voren
uit de diepte werpt
alea iacta est
in die blik geworpen
grijpgrage handen
en projectie ogen! M

COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Madrason .

Madrason .

waalwijk netherlands
Close
Error Success