In mijn bodemloze
diepte
diste ik
schatten uit
het donkerst
schraagde hen naar
het witste licht
iets dat bestond
werd wederom
herboren
niets verloren van dat
wat aan het geschieden-is
uit Phoe niks
jas, as herboren
zal het bekoren
als nimmer te
voren
uit de diepte werpt
alea iacta est
in die blik geworpen
grijpgrage handen
en projectie ogen! M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem