Het knekelveld waar de katten
op ratten jagen en uiltjes
knappen en aan muisjes knagen
met winden langs de natte zerken
die zomaar als een orgel werken
waar moeder, langs vader
en dochter langs zoon
het laatste station
een plek om
in stilte te spreken
om al het gemis
te doorstaan
een lach en een traan
en de nieuwe baan
waaraan je bent begonnen
dat afscheid dat welgesteld
nog heel even mag uitgesteld. M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem