Scheuren In De Zuilen Poem by Madrason .

Als de wortels waaruit je geboren
zelfs zichzelf verloren
zelfs zich niet herkennen
aan hun eigen tenen
hun bloed stroomt echter door hun venen
wie ben je en waar kom je vandaan
en heb je het wel of niet zo goed gedaan
de slager keurt het eigen beest
en viert met haar daarna
aan spit geregen ook nog eens feest
en lacht nog zeer tevreden naar
beneden, daar beneden
scheuren in de zuilen
van de decadente
zelfontkenning! M