Sculptor Poem by Sona G

On evenings when the sky's face turned dark
and the wind inhaled a pinch of snuff,
my petticoat-clad sister and I
used to go beneath the north-facing wild jack
on our uncle's property.
We would collect the seeds from the splayed fruits
and hurry back home
before the wind gathered force.
We shared black tea and fried wild jack seeds
in our kitchen on whose walls
climbed the creepers of rain.
An axe ate up the wild jack long ago,
and marriage petrified my sister,
who in time metamorphosed into a grindstone.
I don't know how to curse or dress stone.
At times when pain gnaws at my core,
I sculpt my anguish into poetry. And that's all.

Translated from Malayalam by: Shambu Ramachandran


Original
ഓർമ്മക്കൊത്തുകൾ
**********************
മാനം മുഖം കറുപ്പിച്ച,
കാറ്റ് മൂക്കിപ്പൊടി വലിച്ച
വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ
ഇടവഴിയിലൂടെ
പെറ്റിക്കോട്ടണിഞ്ഞ അനിയത്തിയും ഞാനും
മാമൻ്റെ വടക്കേലെ
ആഞ്ഞിലി ചുവട്ടിൽ പോയിരുന്നു.
ആഞ്ഞിലി കുരുക്കൾ പെറുക്കി
കാറ്റിനും മുമ്പേ വീട്ടിലെത്തിയിരുന്നു
മഴവള്ളികൾ പടർന്നിറങ്ങിയ
അടുക്കളയിൽ
കട്ടൻ ചായയും, ആഞ്ഞിലിക്കുരു വറുത്തതും
പങ്കിട്ടിരുന്നു ഞങ്ങൾ.
ആഞ്ഞിലിയെ മഴു തിന്നു തീർത്തു
കല്യാണം അനിയത്തിയെ ശിലയാക്കി
ശില പിന്നീട് അരക്കല്ലായി.
എനിക്ക് ശപിക്കാനും
കല്ലുകൊത്താനുമറിയില്ല
വേദന എന്നെ കൊത്തുമ്പോൾ
ഇടയ്ക്ക് കവിത കൊത്താറുണ്ട്
അത്ര തന്നെ!