Ze reden tezamen
tezamen reden ze
bestreden ze, bestreden ze
het monster Eenzaamheid
het stof, de zout, de zon
de zee, onstuimig als het hart
dat luimig reeds te lang alleen
daar gaan ze dan
vol spanning samen heen
de trouw, de liefde
de man en de vrouw
betreden het land
der zoele stranden
met ineen gestrengelde handen
zo bestreden, zo bestreden ze
-wel ongenoemde reden- zeer tevreden
iets wat voorheen toch nog geen naam
het monster Eenzaamheid te saam.! M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem