Συναστρία / Synthesis Poem by Mary Skarpathiotaki

Συναστρία

Των ουρανών η συναστρία
σε οδήγησε στη γη.
Είσαι λατρεία,
κάθε ένα κύτταρο σου ουσία
που μου δωσε ζωή!

Θέλω να σε γλυκοφιλήσω
σώμα και χείλη ναχαρίσω.

Να είμασταν λέει,
στου όνειρου την κορφή!

Ποτέ, ποτέ να μην σεαφήσω
Κι απ' το όνειρο
να μην ξυπνήσω
Κι ύστερα να 'ρχονταν
πρωΐ.

Να μας φωτίζει ένας ήλιος
τα διάκενα μας να τα σβήσει
χιλίων εκρήξεων το ρίγος
ατέρμονο φιλί η δύση.

Δυο Άστρα αγκαλιά στη γη
τους δίνει ανάσες ο θεός
Ας χάνονται στον ουρανό
ώσπου κι ο ήλιος πια να σβηστεί! ..

® Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη


Synthesis

The synagogue of the skies
led you to earth.
You are a worshiper,
every single cell of your stuff
that gave me life!

I want to sweeten you
body and lips to give.

To be says,
  to dream the peak!

Never, never clear
And from the dream
not to wake up
And then they would come
  morning.

Let a sun shine on us
  to clear our gaps
a thousand explosions in the quake
  endless kiss the west.

Two stars hugging on earth
God gives them breath
Let them get lost in heaven
until the sun goes out! ..

® Mary Skarpathiotaki