Tevredenheid loopt in de frontlinie
van het zelfgenoegzaam team Genie
in mars-draf op zijn loopgraf toe
terwijl het land gezapig slapend
snurkt en hangt naar veiligheid
rookgordijnen en vlaggen smog
de schijn vrede om schijnveiligheid
je ziet zo nooit wat het daglicht draagt
men is de vluchteling geworden van geweten
en voelt zich door de ware vluchteling gebeten
-en is vergeten waar om ons aller hartje vraagt-
voor de rustige, gelijkmoedige en tevreden mens
heeft men alras een speciaal kampje aan de groene
……..welvaartsgrens! M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem