Tijdswende Poem by Madrason .

Dadaïstisch treed ik in de nieuwe waan
een repeteren, verder gaan
want de Verneening moet geuit
en daarom moeten we vooruit
al is het tegen zere benen
grote tenen, zeer gemenen
de wereld wordt alras
een Kindergarten
onomatopeeënd
in weeïge ween
sjokken we voort
‘t is reine zelfmoord
of leggen we zo enkel maar
het naakte ware open-baar
dadaïstisch treed ik in de nieuwe waan
een repeteren, verder gaan
want de Verneening moet geuit
en daarom moeten we vooruit! M