Tikkiestraaltje Poem by Madrason .

De zon straalt door de gordijnen
de satijnen gloed wordt gevoed
ik open ze een stukje en laat
haar in mijn kamer binnen spelen
maar doe het venster toch niet open
dan begint ze me te vervelen
met een straaltje aan het glas
ik dacht dat daar een engel was
ik nieuwsgierig, ben gaan kijken
‘t was verbeelding zo zal blijken
‘k nam er geen genoegen mee
en stak toen mijn hoofd naar buiten
potverdikkie Tikkiestraaltje, potverdrie
mijn hartje klopte sneller door magie
- door het warme liefdesspoor -
nou vooruit; ‘je hebt gewonnen hoor'
ondeugende straalmarie! . M