Toen Het Verleden Nog Vandaag Was Poem by Mario, Lucien, Rene Odekerken

Toen het verleden nog vandaag was,
waren onze stappen licht,
onbezwaard door herinnering,
vrij van het gewicht van gemis.

De lucht sprak in tinten
die geen namen kenden,
en de tijd vloeide,
zonder haast, zonder spijt.

We keken niet achterom,
want alles wat bestond
bevond zich voor ons,
onzichtbaar en toch tastbaar.

De wind zong een lied
dat wij nog niet herkenden,
maar dat ons toch leidde,
als een fluistering van morgen.

En nu, nu het verleden is vervlogen,
blijft alleen de echo hangen,
een stille aanwezigheid
van wat ooit vandaag was.