Tompoes Met Kaarsjes Poem by Madrason .

Tompoes Met Kaarsjes

Vreemd dat de mens bedacht
een dag en een nacht
feest voor jezelf
dat je er bent
was en nog
even wel zult
zijn
net alsof
vergetelheid
vergeten zijn, een anker
voor de ander wordt in
toenemende zwaartekracht
koekjes van zoete deeg of zo
een stip op de kalender van een jaar
een stipje maar waarop men U niet
en U zelve uzelf ook
niet zomaar ontsnappen kan?

COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Madrason .

Madrason .

waalwijk netherlands
Close
Error Success