Ik lik de parels van jouw vertebratisch lijf
en zuig de zalmroze gloed uit jouw spelonken
en dronken zal mijn harde staaf
mijn beste vriend en trouwste slaaf
je doen doorgolven en doordringen
van mijn diepste warme liefde.
De wonden der stonden en pijn
ze worden verbonden en zullen sterker zijn
Hermetisch zal mijn liefde
op jouw waardevolle lippen landen
en als een gulden zegel branden
drinkend van des Godes ambrozijn
bedwingen we samen alle horden
zullen we samen bloemen worden
in de schoot van Moeder aarde. M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem