Ik dacht dat ik iemand moest zijn
en daarom ben ik niemand geworden
verstootte ik het geschenk
morste ik morsig met het badwater
……..gulden vlies geklater
gouden reden prater
leemtes krulden zich
bijeen tot samenhang
een wormpje warm
en pril dat wil….
geen willekeur
maar herkenbare geur
van het tevreden
Hier beneden. M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem