Veiligheid Poem by Madrason .

Veiligheid

Ik dacht dat ik iemand moest zijn
en daarom ben ik niemand geworden
verstootte ik het geschenk
morste ik morsig met het badwater
……..gulden vlies geklater
gouden reden prater
leemtes krulden zich
bijeen tot samenhang
een wormpje warm
en pril dat wil….
geen willekeur
maar herkenbare geur
van het tevreden
Hier beneden. M

Wednesday, August 25, 2021
Topic(s) of this poem: philosophical
COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Madrason .

Madrason .

waalwijk netherlands
Close
Error Success