Ik schud hun handen
en het is alsof hun
ziel en zaligheid
zo langs mijn vingers
branden.
Ik kijk hen in de ogen
en volg de irissen en bogen
de pigmenten van hun kaart
en ze schenken me wat achter
vensters bewaard.
In hun woorden klinkt de toon
van hun passie, droefenis en hoon
en in mijn rustig zwijgen
zijgen die in mijn schelpen neer
als loon.
De zintuigen zin geven
betekenissen verheffen
bekentenissen verdragen
verbonden blijven met
en getuigen van
het echte leven. M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem