Ik wrijf Morpheus uit mijn slapen
ik schuur Eros in mijn lijf
maar niets mag er baten
ook geen buisjes stijf;
‘ach Lethe bemin me
min en begin me
verzin me ……..
rek mijn traagheid
sluit mijn deuren
van de stadsgeuren
van hen die zeuren
af van willekeuren
duw me uit de
dorst naar zin
stuw me in ….
Vergetelheid! ' M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem