Dieter Ian Maree


Verruklik Vrou... - Poem by Dieter Ian Maree

Stadig en suinig strooi sy haar laaste bietjie bruinsuiker in die vallei langs my linker-wang,
`n Paar sagte korrels in die droë rivierbedding onder my regter-oog
en die verslawende geur van swart koffie en moerbei teen harde lippe
en tande wat kners…

Kaalvoet en komkommerkoel klouter sy deur die kuis kamers van `n koue hart…
Met die onstuitbare drif van `n reuse roofvoël vul en vertroebel sy elke leemte van `n vroom en versigtige bestaan …
met iets so kosbaar jy wil die soet en donker detail met niemand deel nie…

Meer gloed as glorie…

Sy`s elke verkeerde vrou…
Elke gapende afgrond…
Elke dapper Delila sonder noodligte…

Maar sy is vrou…

Meer vrou as vyand…

En sy sál jou pligsgetrou vind daar waar die samelewing nog `n skepsel verwerp
Of by `n kansel waar diep en martelende twyfel heers…

En ek…die éne angs, vodde en vreugde!

Topic(s) of this poem: love


Comments about Verruklik Vrou... by Dieter Ian Maree

There is no comment submitted by members..



Read this poem in other languages

This poem has not been translated into any other language yet.

I would like to translate this poem »

word flags


Poem Submitted: Monday, January 11, 2016



[Report Error]