Verzinkend Land Poem by Madrason .

Men schonk de leugen woord
en men pleegde op de ziel
met het geloof die zware zelfmoord
men had de muren opgebouwd
van Babel en er stevig op vertrouwd
maar er kwam geen Omega
noch ommekeer, noch gezond verweer
noch Alpha van verstand
men had bewust de geest
van de queeste naar schoonheid
zo deernisloos verbrand
ik heb geen Ariadne nodig
uit dit grootse zielsverraad
ik heb immers diep in mezelf
die gouden zelfdraad,
ik ben de spiegel voor een land
dat zowaar desolaat….
verzinkt in zelfhaat! M