Vijgen Der Dood Poem by Madrason .

Onder de vijgenboom,
ligt uitgeteld
een gezin van vier
2 kinderen, een vrouw en man
een aasgier plukt er stukjes van
en aast niet meer naar vijgen
maar gierig loopt het in de schaduw
gretig te hijgen van genot
eerst de ogen, dan de oren
dan de ingewanden
en ergens ooit een god
en daar komt dan de jakhals aan
om nog wat bot te vangen
het bloed druipt naar
de wortels toe
iedereen die profiteert
van ‘t leed der bitterheid
en het gemist verlangen
als tranen aan de wangen
konden blijven hangen
dat zout versteend gezicht
en op de brandende
zandspiegel de witte botten
door de zon straf beantwoord
alsof er hier een oorlog woedt
een oorlog van een naamloos land
met naamloze bewoners
dat als maar meer de schaamte voedt,
alsof er hier een oorlog woedt
een oorlog van een naamloos land
met naamloze bewoners
dat als maar meer de schaamte voedt! M