вясёлая восень, за кожным вуглом - па забойцы
і памяць пра лета ад шчасця ўтапілася ў Леце
яны бавяць час у баях між сабой, ці
мае залаценькія вершы зграбаюць у смецце
спаліць бы душу, цёплы попел развеяць па ветры
быць лёгкім дыханнем у родным азяблым целе
тваім. Мой горад - адзіны, каму я веру
так прагне, так прагне Амур у цябе пацэліць
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem