ты надта далёка
далей, чым могуць сабе ўявіць
аўтобусы, самалёты і цягнікі
час трымае на ланцугу
праглядаю архіў непазбыўных пачуццяў
хутка восеньскае лісце
будзе танчыць тужлівае танга
і паветра прасякнецца
п'янкім пахам свежага хлеба
я скармлю галубам
апошнюю лусту сваёй любові
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem