Wanna Taste A Kashmir Apple? Poem by Kamarudheen Amayam

As I stroll in the evening
by that theater complex,
I’ve seen him,
among the crowd, smoking:
that Bengali.
Call him a pimp or a stalker,
as you will.

Give him a straight look,
or a furtive smile
and he’d be beside you, offering:
a tender one from Russia, Sir,
straight from the wheat fields.

an original slit-eyed China,
a Philippine who exude
aromatic steam of fresh rice,
an Iraqi who made it so narrow,
unscathed, from the war fields,
one from Egypt
after slapping Mubarak on the face,
a Jabuthi, who won’t eat
but for getting buxom,

though smelling of ashes
this one would laugh unto to dust:
one from the Sudan, rich
in beauty and in buttocks,

Wanna taste two continents
with one single shot?
Take the sky-eyed Turkish.

the new arrival, just a day’s old-
you won’t regret:
the offspring of Kashmir.

It’s the same as in that old movie
where Kuthiravattom Pappu* turns up
as vendor of smuggled goods, both wrists
decked with watches of diverse makes.

How very funny, easy
does he beat, belittle
the world into a tiny vagina!

I raise a question
Just to escape the marshes of verbosity.
Is it original, the Russian?
Or is it any fake from
Thajik, Kazak, Turkmenistan or Azerbaijan?
After all, shall Marx-gilded
match up to Marx?

As for that Chinese, would she be
of our religion?
I gather, they don’t have
God or religion or faith.
Even if they have, love-making
with one so flat won’t work.

Cut out the Philippine
who eats dogs, moths, and bandicoots
along with rice.

I can’t stand that Egyptian halitosis,
as well-known as those mummies,
or that Turkish arrogance.

Africa without slaves is too much,
despite buxom treats.
So is Somalian drought with pitfalls of memories
and those Rwandan skulls.

But it’s here, this one from Kashmir.
It’s enough. Been longing long
for a picnic ride in the lake Dal.

Yet, my friend,
don’t be upset as I ask you,
this here, which Kashmir is she from?
No, I am asking you, you know,
we have to keep the limits in mind,
especially in our times.

* – An Indian (Malayalam) actor who excelled in comic roles.

Translation by FAZAL RAHMAN

ORIGINAL

വേണോ കാശ്മീരി ആപ്പിള്?
കാണാറുണ്ട്
സായാഹ്നസവാരിക്കിടെ
തിയ്യേറ്റര് കോംപ്ലക്സിനു മുന്നിലെ
തിരക്കില്
പുകയൂതി നില്ക്കും കൊലുന്നന്
ബംഗാളിയെ
പിമ്പെന്നോ മുമ്പെന്നോ വിളിക്കാം
ആവശ്യംപോലെ
ഒന്നമര്ത്തി നോക്കിയാല് ചിരിച്ചാല്
അരികിലെത്തി ചോദിക്കും
കിളുന്ത് റഷ്യയുണ്ടു സാര്
വിളഞ്ഞ കോതമ്പുപാടം
ഇറുക്കന് കണ്ണുള്ള
ഒറിജിനല് ചൈന
പുത്തരിച്ചോറിന്റെ ആവിയും മണവും
പറക്കും ഫിലിപ്പിനോ
യുദ്ധഭൂമിയില്നിന്നും
ഒറ്റപ്പോറലുമേല്ക്കാതെ
കഷ്ടിച്ചു രക്ഷപ്പെട്ടെത്തിയ ഇറാക്കി
മുബാറക്കിന്റെ ചെകിടത്തടിച്ച മിസരി
ഉണ്ണുന്നതെല്ലാം മാറില് കുരുപ്പിക്കും
ജബൂത്തി
വെണ്ണീറിന്റെ മണമെന്നാലും
മണ്ണോളം താഴ്ന്നു ചിരിക്കും
ചന്തവും ചന്തിയുമുള്ള സുഡാനി
ഒരുവെടിക്ക് രണ്ടു വന്കരകള്
ഒന്നിച്ചു രുചിക്കണോ
വാനക്കണ്ണുള്ള തുര്ക്കി ഇരിപ്പുണ്ട്
ഇഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കില്ല
ഇന്നലെ എത്തിയതേ ഉള്ളു
കാശ്മീര് സന്തതി
ഏതോ പഴയ സിനിമയില്
പലജാതി വാച്ച് ഇരുകൈകളിലണിഞ്ഞ്
ഫോറിന് വില്പനക്കാരനായെത്തും
കുതിരവട്ടം പപ്പുതന്നെ
എത്ര രസത്തില് ആയാസത്തില്
മലര്ത്തിയടിക്കുന്നു ചെറുതാക്കുന്നു
ലോകത്തെ ഇയാള്
ഒരു കുഞ്ഞുയോനിയോളം
വാചക ചതുപ്പില്നിന്നൂരിപ്പോരാന്
കൊതിച്ചും കൊതിക്കാതെയും ചോദിച്ചു
റഷ്യയെന്നാല് അസ്സല് റഷ്യയാണോ
അതോ വല്ല തജീക്കി കസാക്കി തുര്ക്കുമാനി
അസര്ബൈജാന് മുക്കുപണ്ടങ്ങള്
എങ്ങനെയായാലും
മാര്ക്സോളം വരുമോ മാര്ക്സിലിട്ടത്?
ചൈന എന്നു പറയുമ്പോള്
നമ്മുടെ ദീനില് പെട്ടതായിരിക്കുമോ
അറിഞ്ഞിടത്തോളം അവര്ക്കില്ല
മതം വിശ്വാസം ദൈവം
ഇനിയുണ്ടെങ്കിലും ഉറയ്ക്കുന്നില്ല
മുനയിരിക്കാത്തവളൊത്തുള്ള സുരതം
വേണ്ട ചോറിനൊപ്പം
പാറ്റയെ നായയെ പെരുച്ചാഴിയെത്തിന്നും
ഫിലിപ്പിനോയെ
സഹിക്കില്ല മമ്മിയെപ്പോല് പ്രശസ്തമാം
ഈജിപ്ഷ്യന് വായ്നാറ്റം
തുര്ക്കികളുടെ ഗര്വ്വ്
താങ്ങില്ല അടിമകളില്ലാത്ത ആഫ്രിക്കയെ
എത്ര കൊഴുത്ത മാറിടം കണ്ടാലും
ഓര്മ്മ കുഴിതോണ്ടും സോമാലിയന് വറുതി
റുവാണ്ടന് തലയോടുകള്
ഉണ്ടല്ലോ കാശ്മീരി
നമുക്കതു മതി
എത്ര നാളായ് കൊതിക്കുന്നു
ദാല് തടാകത്തില് ഒരു ഉല്ലാസയാത്ര
എങ്കിലും ചോദിക്കുന്നതില്
മുഷിയരുതു സുഹൃത്തേ
ഇവളേതു കാശ്മീരി?
മറ്റൊന്നും കൊണ്ടല്ല
എന്തും അതിരുവിടാതെ സൂക്ഷിക്കണമല്ലോ
ഇക്കാലത്തു വിശേഷിച്ചും