‘WOORDEN, WOORDEN, WOORDEN…' (HAMLET, SHAKESPEARE) Comments

Niemand weet uit welk verhaal Stilte komt.
Getik van teen- en vingernagels op de houten vloer.
Alsof ze dorst heeft

komt ze almaar dichterbij, adem naast een oor.
Ze buigt door haar poten, besnuffelt onze haren, onze jas,
schoenen, oksels, vingers, mond, op zoek naar angsten, tederheden,
dromen, de geheimen die we voor onszelf verbergen. Diep

ademt ze in. Lange spieren in de rug.
Kleine borsten. Fluwelen buik. Ze kruipt over ons heen,

binnenstebuiten, zuchtend, we mogen aan haar lippen
ruiken, aan haar tong. Adem haar diep in.

Zodra de zaal weer leeg is wordt het podium ontruimd,
de botten van de angst, de vingerkootjes tederheid, de haren
van de dromen, pezen van geheimen op een hoop gegooid.
Het zeil wordt dichtgevouwen
naar het dak gebracht. Boven de schouwburg cirkelen meeuwen.

Niemand weet naar welk verhaal Stilte zoekt - elke nacht
ijlt ze door de straten. We duwen onze onderbuik tegen het raam,
naakt staan we achter glas van haar te dromen.
...
Read full text