Κόσμοςworld Poem by Mary Skarpathiotaki

"Κόσμος"

Ν΄ απλώνεις καταδεκτικά τα χέρια σου,

στο φως της νέας ημέρας!

Να στρέφεις το βλέμμα σου, μ΄ ευγνωμοσύνη στους ουρανούς των ελπίδων!

Ν΄ αφουγκράζεσαι έναν, έναν, τους χτύπους της καρδιάς σου!

Με αγάπη, με υπομονή, με σύνεση, με βουτιές στα εσώψυχα..

-

Αγκάλιασε την Ψυχή σου..
Εκείνη χαράσσει την πορεία, αργά, σταθερά, σίγουρα.

Με βηματισμούς ενδυνάμωσης, με αναπτερώσεις εκ των έσω..

για όσο καιρό.. μέχρι να βρεις
τον δρόμο σου..

-

Να ετοιμαστείς, να οπλιστείς!

Με ότι η ψυχή σου διαθέτει!
Να είσαι έτοιμος να δώσεις μάχες
Ναι, θα χρειαστεί να πολεμήσεις.

Για τα θέλω σου, τα πιστεύω σου,
τις ανάγκες σου, τα όνειρά σου..

Μην καταθέτεις τα όπλα,
μην παραδίνεσαι!
Όχι,
δεν πρόκειται μόνον για σένα...
σωστά μάντεψες
Είναι για΄Ολους
και για Όλα όσα
Πίστεψες
και πιστεύεις

Μέσα από Εσένα, είναι ο κόσμος, μάτια μου!

Τα μάτια της Ψυχής σου
κάνουν τον κόσμο ολάκερο

Επιλέγεις..διαλέγεις, κάθε κομμάτι πώς, πού, γιατί!

Και το τοποθετείς κατόπιν, προσεκτικά μέσα σου.

Τούτο συγκροτεί το Είναι σου.
Την θεώρηση των πραγμάτων με τον δικό σου πρίσμα
γύρω σου και εντός σου!

-

Κι ύστερα στρέφεσαι Γύρω..Τι βλέπεις;

Έναν ΚΑΛΥΤΕΡΟ ή έναν χειρότερο κόσμο;

Γύρω σου είναι ΟΛΑ.

Είναι ο κόσμος όπως τον βλέπεις.

Οι άνθρωποι..

Όπως εσύ τους βλέπεις..

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, Ο ΚΟΣΜΟΣ!

Οι Άνθρωποί σου! Τους βλέπεις; Τους ξέχασες; Δεν νομίζω..

-

Οι γύρω σου..

Αυτοί δεν είναι που πάντοτε σου χαμογελούσαν;

Θυμάσαι; Σίγουρα, δεν τους ξέχασες! Σίγουρα, νοιάζεσαι! !

Εμπρός λοιπόν ξύπνα! !

Πέταξε το Εγωιστικό, σκληρό και άκαμπτο κέλυφος! !

Αυτό ήταν μόνο το Όχημα, το Κουκούλι σου, για να φτάσεις ως εδώ.

Σκέψου και Στρέψου με παρρησία συναισθημάτων προς τους πλησίον σου. Δεν θα σε βλάψουν!

Ποιός σου το είπε αυτό; Ο φόβος; Ο εγωισμός; Η θλίψη;

΄Απλωσε διάπλατα τα χέρια σου, να Προσφέρεις!

Να μοιράσεις..Να δεχθείς..Να πάψεις να σαι μόνος/η.

Θάλψε για να σε θάλψουν! Χαμογέλα να σου χαμογελάσουν! Προσέφερε να σου χαρίσουν! !

Εμπρός λοιπόν! Εφόσον όλοι μας, βρισκόμαστε στο ΙΔΙΟ όχημα Ζωής ανθρώπινης! !

-

Η προηγούμενη, η τωρινή, η επόμενη γενεά,

΄Oλοι μας Συνοδοιπόροι στο απρόσμενο, υπέροχο, ταξίδι της αληθινής ζωήςεκεί όπου κυριαρχεί η Αγάπη, το Ανθρώπινο και το Αληθινό!

(Κόσμος, πεζά)


Μ.Σ.






"World"

Do not stretch your hands,

in the light of the new day!

Turn your gaze, grateful to the heavens of hope!

Do not listen to one, the beating of your heart!

With love, with patience, wisely, with dives in the innermost..

-

Embrace Your Soul..
She sets the course slowly, steadily, for sure.

With strength training, with excitement from the inside..

for as long as... until you find
your way..

-

Get ready, arm yourself!

With what your soul has!
Be ready to fight
Yes, you will need to fight.

For your will, your beliefs,
your needs, your dreams..

Do not deposit weapons,
do not give up!

No,
it's not just you...
right guesses
It's for All
and for everything
Trust me
and you believe

Through You, is the world, my eyes!

Your Soul's eyes
make the world whole

You choose.. you choose, every bit how, where, why!

And then you put it in, carefully inside you.

This is what constitutes Yourself.
Think of things in your own way
around you and inside of you!

-

And then you turn around. What do you see?

A BEST or a Worst World?

Around you is ALL.

It's the world as you see it.

People..

As you see them..

THE PEOPLE, THE WORLD!

Your Men, are you seeing them? Have you forgotten them? I do not think..

-

Those around you..

Are not they always smiling at you?

Do you remember? Sure, you did not forget them!

So go awake! !

Fly the selfish, hard and rigid shell! !

That was just the Vehicle, your Cocoon, to get here.

Think and Stretch with exuberance of feelings to your neighbors. They will not hurt you!

Who said this to you? Fear? Selfishness? Sadness?

Lay your hands wide, Offer!

To share.. To accept.. To stop being alone.

Try to smile at you! Smile to smile at you!

So, since all of us, we are at the SINGLE vehicle of human life! !

-

The previous, the current, the next generation,

All our companions in the unexpected, wonderful, journey of true life is where Love, Human and True prevail!

(World, prose philosophy)