Zachte Vingers Poem by Madrason .

Je knijpt ondeugend in zijn wang
de dinosaurus komt tot leven
al is het met wat schokken en beven
al is zijn spel niet meer zo snel
noch zo verheven, jij wekt hem
telkenmale weer tot leven
en achter het droge verrimpelde behang
een wereld vol van droomwens
een bruisend hart, een mens
die telkens weer wordt vervuld
met deugd, en onschuld, passie
want zonder fantasie, zonder ideeën
sterven zelfs de stoerste cacteeën
met een geest gevuld van leegte. M