Het misbruik van de lijnen
de ragfijnen in de symmetrie
van het bleke dons
zo jong nog tussen ons
als kalveren van
de ongehoorzaamheid
door duizend redenen
wel misschien geleid
en decadent springt
zo het krakelen
de schellen vallen
hoor de bellen spelen
hoor het schuren
hoor het knellen
kan Da Vinci
na vertellen
Nee keer Nee
dat geeft een zee
aan 'schitterende'
kiezelstenen
van de leugen. M
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem