Zo Vreemd Nog Niet Poem by Madrason .

Ik ben de grootste gek en lieg niet om mijn gebrek
spreek met eenden, koolmeesjes en vreemden
spreek met geiten, schapen,
koeien in de buiten beemden
ik breek de lans voor het gesprek
en dans al stotterend op en neer
en deze heer die kent geen eenzaamheid
meer. Ik ben een vreemdeling, een vluchteling in eigen land
en spreek de mensen aan misschien wat bijdehand
het liefste mensen uit een ander land
dan breek ik met gebaar het vreemde gevaar
ik vraag nooit naar legitimatie
of welke baan men heeft
of men heel misschien hier in de buurt ook leeft
ik zeg ook niet wat spreekt u onze taal toch goed
sta open voor verhaal, zo komt het allemaal
dat ik nooit eenzaam ben
en ik zovele mensen ken
soms vluchtig vaker diep
ik draag geen prikkeldraad
voeg mijn woord bij mijn daad;
Ik ben de grootste gek en lieg niet om mijn gebrek
spreek met eenden, koolmeesjes en vreemden
spreek met geiten, schapen,
koeien in de buiten beemden
ik breek de lans voor het gesprek. M