Zwijgcultuur Poem by Madrason .

Politiek dat werd toch ooit bedreven
door heren en dames om nobele reden
heeft men toch vaak het recht geschreven
en om de idealen nog gestreden! ?

Maar nu dan is het reeds versterf
een modderpoel vol met verderf
een cultuur van "horen, zien en zwijgen
en zien je zin te krijgen".

Want de devotie leeft in zelfemotie
men maakt om zelf van muggen olifanten
en zoekt dan ter defensie naar trawanten.

Maar essentieel is veel naar ijdelheid gedreven
die kermis ooit door Thackeray beschreven.

Slavendrijvers van de mensen aan de rand
sluiten de deuren van dit mooie land
maar voor het harde werken met de hand
willen ze wel wat Polen uit laten buiten
of wat noeste knuisten uit het buitenland.

Sinterklaasje spelen van uw belastingcenten
Zwarte Pieten spelend op Uw sentimenten
bah wat een wrange, bange, zieke krenten.

En als polariserende krenten doen klagen
dan is dat om problemen vragen
dat is niet om aan te zien en zal ook falen
want allen zullen we dan moeten gaan betalen.

De gele hesjes, ze komen er aan, ze komen er aan
de gele geile geesten, ze klagen U aan, ze klagen U aan
om al dat horen, dat zien en al het verzwijgen
en voetstaps sluikend steeds Uw eigen zin te willen krijgen.

Nu krijgt U de onmin;
de muren van de kerkers zijn zeer stil
hebben geen fijne buren en zijn kil
ze breken jaren, uren en ook ooit Uw schil,
ze breken jaren, uren en ook ooit Uw schil
opdat U zult verzuren, sterven Wil! M