Παραπόρτια Poem by Konstantinos Arvanitis

Παραπόρτια

Κάποιες φορές, η μοίρα μας, πορτόφυλλα αφήνει,
να μένουνε μισάνοιχτα, και λεύτερο μας δίνει...
Κι άλλες φορές, τα ‘χει κλειστά, λείπουν και τ' ανοιγάρια,
και πρέπει ή να τα βρουμε ή να σιαχτούν σμιλάρια.

Για παραπόρτια, που και που, μπορεί και ν' αμελήσει,
και είναι χρεία, ο καθείς, ατός του να τα στήσει.
Ανίσως καρτερεύουμε, μόνα τους ν' ανοιχτούνε,
ψεύτικες οι ελπίδες μας, για γλυτωμό, θα βγούνε.

Friday, December 20, 2019
Topic(s) of this poem: fate
COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Konstantinos Arvanitis

Konstantinos Arvanitis

Lamia, Greece
Close
Error Success